Jordan Rudess interview (excerpt)

You mentioned the different styles you present on the album [Wired for Madness] and it may be my idea but at times when I listen to the album I think ”this could be Liquid Tension Experiment”. Do you agree that different parts could fit on a third LTE album?

Why not; Of course, we will not need them because I still have many ideas. But, yes, they do fit stylistically. The idea behind the Liquid Tension Experiment was that there would be freedom for each member to offer what they wanted. It was not like in Dream Theater or any other prestigious entity, where some stylistic ideas have somehow been consolidated in the band’s sound. The case of the Liquid Tension Experiment was to try different things, where others were interested to see what I could contribute and I was interested to see what others could contribute. And it turned out like some kind of soup. Do you understand, composers, that we make our own.

I approached my personal album in the same spirit, as I was completely open to anything. There was no one telling me ”You have to do this” or ”It has to be this way”. It was more ”Jordan, just do what you want to do”. This can be dangerous. But, at the same time, that is why you have this feeling.

After you met with Mike Portnoy in Cruise To The Edge (Ed.: cruise prog artists), he said he would love to do a new album with Liquid Tension Experiment. Were there any further discussions on this?

When we met Mike it was a wonderful reunion. I had not played music with him for a long time and it was something I enjoyed. It was nice to hang out. And indeed he said to try to make the new Liquid Tension Experiment a reality. Of course, there are many parameters associated with this. First of all, Dream Theater is starting a tour now, which apparently will last for a year or so, so nothing is going to happen very soon. But, I think that now that a lot of time has passed, it is more possible for something like this to happen. It is a matter of programs and flexibility. And I really hope it can happen.

Really, how did it feel to be with Mike on stage after so many years?

It was nice! It was fun! It was basically crazy! Because, he chose the most difficult piece that Dream Theater has ever played live. Because, the “Instrumedley” he chose for this occasion, is one of all the most difficult instrumental parts of Dream Theater songs, united in one piece. So, it was very demanding. But, from the moment I was on the cruise too, I accepted the challenge. It was something I wanted to do, so I accepted it and had a great time doing it.

It was great for us to see it in a video later. Somewhat nostalgic I would say. Can we go over some things about Dream Theater now?

Of course.

Initially, the new album seemed to receive a warm welcome from your fans worldwide. How important is it for you to have this recognition and acceptance after all these years? Did you expect it to this extent?

I am very happy that everyone loved it. We wanted to create an album that would make people happy, that would be a success. You can never know exactly what the reactions of the fans will be, but it was really fun to have that response.

I think what happened is that after the release of “The Astonishing” - which was more sensitive and emotional and closer to the soundtrack of a movie or Broadway - people felt a relief that we came back with a harder hard hitting rock album. This fact alone almost discounted the fact that the new album will be a success.

But, we wanted to go into the studio and create songs that were more focused and loud and heavier, so that’s what we did. And people respond really well to that.

And I can say that I like the album a lot and if I can say one thing about it is that it sounds fresher. What do you think helped you to sound fresh again?

I think this is because we had a good time. We were all together in the studio, we went to a remote area in a warehouse, in the countryside and just had a good time. I think all this positive energy comes out in music.

You also mentioned that “The Astonishing” was a different album...

Yes...

Why do you think your fans finally had mixed feelings for it?

Because we were trying something new, it was a different format. As I said before, much of the music was more sensitive and emotional. It was not in the toughest style the fans were used to. But, we wanted to try something different. It was a moment in our career when we felt we had the flexibility to do so. And so we did. Somehow, knowing that not everyone will like it, but thinking that others will like it. That’s how things turned out.

I want to tell you that as an old fan of the band I remember the day it was announced that you will be the new keyboardist of Dream Theater. And I realize that twenty years have passed since then! The years go by fast, eh?

Correctly!

How do you feel about being in Dream Theater for twenty years ?

It’s awesome! It’s awesome and I just think it’s been so long! So far there has been an exciting journey and somehow it has passed very quickly. And what is awesome is that this year is the anniversary of “Scenes From A Memory” and we are celebrating and celebrating my twenty years at the same time. It is terrible!

And you celebrate “Scenes From A Memory” playing it in its entirety, as you did 19 years ago (and I was there)! Would you say that it is still the most important Dream Theater album in which you also participated?

Look, I think the fans love it! You know, everyone has a different favorite album, but this is definitely one of their favorites. It was my first so it’s very important to me, for that reason. Also, in the history books, it seems that this is something that stood out as one of the best progressive rock concept albums. No one can deny that... You understand what I mean.

As for the different albums we have written over the years, I see them all as my children. We love them all and put our whole soul into what we do. So it is difficult to say which is the best... It is difficult to choose a favorite or something like that.

But I’m also excited (ss: with the echo of “Scenes From A Memory”). When an artist creates something that seems to resonate with the public, it is something very nice! That’s awesome! We cannot ask for anything more than that.

I was reading the notes in the deluxe version of the new album and I think John Petrucci drew a parallel between “Scenes From A Memory” and “Distance Over Time”. Does it have to do with the fact that you were all together then or maybe it is the twentieth anniversary? Could you also see a parallel between the two records?

The new album is something like a comeback, like finding our basic sound again a bit. In doing so, I think that the world reacts and says ”Oh my reminiscent of the “Images And Words” or the “Scenes From A Memory”. Because, I think that these records are closer to our “basic” sound. Maybe “Train Of Thought”... In this sense, one can see some similar elements.

It has been a long time, but you are coming to Greece again and we look forward to welcoming you. And we know it will definitely be great, but give us something that will make the wait even harder, haha!

Initially, it has been a long time since we came to Greece, so we are very excited to be back. Of course, we also have new music to play so it will be like a big reunion of Dream Theater and Greece, because so much time has passed. I think it will be fantastic, we will have a great time and we are really looking forward to it. It will be great!

Ανέφερες τα διάφορα στυλ που παρουσιάζεις στο άλμπουμ και ίσως είναι ιδέα μου αλλά σε στιγμές όταν ακούω το άλμπουμ σκέφτομαι «αυτό θα μπορούσε να είναι Liquid Tension Experiment». Συμφωνείς πως διάφορα μέρη θα μπορούσαν να ταιριάξουν σε ένα τρίτο LTE άλμπουμ;

Γιατί όχι; Βέβαια, δεν θα τα χρειαστούμε γιατί έχω πολλές ακόμα ιδέες. Αλλά, ναι, στυλιστικά ταιριάζουν. Η ιδέα πίσω από τους Liquid Tension Experiment ήταν πως θα υπάρχει ελευθερία να προσφέρει το κάθε μέλος αυτά που θέλει. Δεν ήταν όπως στους Dream Theater ή σε οποιαδήποτε άλλη καταξιωμένη οντότητα, όπου κάποιες στυλιστικές ιδέες έχουν τρόπο τινά παγιοποιηθεί στον ήχο του συγκροτήματος. Η περίπτωση των Liquid Tension Experiment ήταν να δοκιμάσουμε διάφορα πράγματα, όπου οι άλλοι είχαν ενδιαφέρον να δουν τι μπορώ να συνεισφέρω κι εγώ είχα ενδιαφέρον να δω τι μπορούν να συνεισφέρουν οι άλλοι. Και προέκυψε σαν κάποιου είδους σούπα. Καταλαβαίνεις, μουσικοί συνθέτες, που κάνουμε τα δικά μας.

Προσέγγισα το προσωπικό μου άλμπουμ με το ίδιο πνεύμα, καθώς ήμουν απολύτως ανοικτός σε οτιδήποτε. Δεν υπήρχε κανείς να μου λέει «Πρέπει να κάνεις αυτό» ή «Πρέπει να είναι έτσι». Ήταν περισσότερο «Jordan, απλά κάνε ό,τι θέλεις να κάνεις». Αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο. Αλλά, ταυτόχρονα, αυτός είναι ο λόγος που έχεις αυτή την αίσθηση.

Αφότου συναντηθήκατε με τον Mike Portnoy στην Cruise To The Edge (σ.σ.: κρουαζιέρα με prog καλλιτέχνες), είπε ότι θα ήθελε πολύ να κάνετε ένα νέο άλμπουμ με τους Liquid Tension Experiment. Υπήρξαν περεταίρω συζητήσεις επί αυτού;

Όταν συναντηθήκαμε με τον Mike ήταν μια υπέροχη συνεύρεση. Δεν είχα παίξει μουσική μαζί του για ένα μεγάλο διάστημα και ήταν κάτι που το ευχαριστήθηκα. Ήταν ωραίο που αράξαμε παρέα. Και όντως είπε να προσπαθήσουμε να κάνουμε το νέο Liquid Tension Experiment πραγματικότητα. Βέβαια, υπάρχουν πολλές παράμετροι που σχετίζονται με αυτό. Πρώτα από όλα, οι Dream Theater ξεκινούν περιοδεία τώρα, η οποία όπως φαίνεται θα διαρκέσει για ένα χρόνο ή κάπου τόσο, οπότε τίποτα δεν πρόκειται να γίνει πολύ σύντομα. Αλλά, θεωρώ πως τώρα που έχει περάσει αρκετός καιρός είναι πλέον πιο εφικτό να γίνει κάτι τέτοιο. Είναι θέμα προγραμμάτων και ευελιξίας. Και πραγματικά ελπίζω ότι μπορεί να συμβεί.

Αλήθεια, πώς ένιωσες που βρεθήκατε με τον Mike παρέα επί σκηνής μετά από τόσα χρόνια;

Ήταν ωραία! Είχε πλάκα! Ήταν τρελό βασικά! Διότι, επέλεξε το πιο δύσκολο κομμάτι που έχουν παίξει ποτέ οι Dream Theater ζωντανά.  Διότι, το "Instrumedley" που επέλεξε για αυτή την περίσταση, είναι από όλα τα instrumental μέρη των τραγουδιών των Dream Theater τα πιο δύσκολα, ενωμένα σε ένα κομμάτι. Οπότε, ήταν πολύ απαιτητικό. Αλλά, από τη  στιγμή που θα ήμουν στην κρουαζιέρα κι εγώ, αποδέχθηκα την πρόκληση. Ήταν κάτι που ήθελα να κάνω, οπότε το αποδέχτηκα και πέρασα υπέροχα κάνοντάς το.

Ήταν υπέροχο και για εμάς που το είδαμε σε video μετά. Κάπως νοσταλγικό θα έλεγα. Μπορούμε να πάμε σε κάποια πράγματα σχετικά με τους Dream Theater τώρα;

Φυσικά;

Αρχικά, το νέο άλμπουμ μοιάζει να έτυχε θερμής υποδοχής από τους οπαδούς σας σε παγκόσμιο επίπεδο. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το να έχετε αυτή την αναγνώριση και την αποδοχή μετά από όλα αυτά τα χρόνια; Το περιμένατε σε αυτόν τον βαθμό;

Είμαι πολύ ευχαριστημένος που όλοι το αγάπησαν. Θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα άλμπουμ που θα έκανε τον κόσμο χαρούμενο, που θα ήταν επιτυχία. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις ακριβώς ποιες θα είναι οι αντιδράσεις των οπαδών, αλλά ήταν πραγματικά κάτι το πολύ ευχάριστο το να έχουμε αυτή την ανταπόκριση.

Θεωρώ πως αυτό που συνέβη είναι πως μετά την κυκλοφορία του "The Astonishing" - το οποίο ήταν πιο ευαίσθητο και συναισθηματικό και πιο κοντά στο soundtrack μιας ταινίας ή στο Broadway - ο κόσμος ένιωσε μια ανακούφιση που επιστρέψαμε με ένα πιο hard hitting rock άλμπουμ. Το γεγονός αυτό από μόνο του σχεδόν προεξόφλησε το ότι θα είναι επιτυχημένο το νέο άλμπουμ.

Αλλά, θέλαμε να μπούμε στο στούντιο και να δημιουργήσουμε τραγούδια πιο ήταν πιο εστιασμένα και δυνατά και πιο βαριά, οπότε αυτό κάναμε. Κι ο κόσμος ανταποκρίνεται πραγματικά καλά σε αυτό.

Κι εγώ μπορώ να πω ότι ευχαριστιέμαι το άλμπουμ πολύ και αν μπορώ να πω ένα πράγμα για αυτό είναι ότι ακούγεται πιο φρέσκο. Τι θεωρείς ότι σας βοήθησε να ακουστείτε φρέσκοι ξανά;

Θεωρώ ότι αυτό οφείλεται στο ότι περνάγαμε καλά. Ήμασταν όλοι μαζί στο στούντιο, πήγαμε σε μια απομακρυσμένη περιοχή σε μια αποθήκη, στην εξοχή και απλά περάσαμε καλά. Όλη αυτή η θετική ενέργεια θεωρώ πως βγαίνει στη μουσική.

Επίσης, ανέφερες πως το "The Astonishing" ήταν ένα διαφορετικό άλμπουμ...

Ναι...

Γιατί θεωρείς τελικά πως οι οπαδοί σας είχαν ανάμικτα συναισθήματα απέναντί του;

Διότι δοκιμάζαμε κάτι καινούργιο, ήταν ένα διαφορετικό format. Όπως είπα και πιο πριν, μεγάλο μέρος της μουσικής ήταν πιο ευαίσθητο και συναισθηματικό. Δεν ήταν στο πιο σκληρό ύφος που είχαν συνηθίσει οι οπαδοί. Αλλά, θέλαμε να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό. Ήταν μια στιγμή στην καριέρα μας που νιώθαμε ότι έχουμε την ευελιξία να κάνουμε κάτι τέτοιο. Κι έτσι το κάναμε. Τρόπον τινά, γνωρίζοντας πως δεν θα αρέσει σε όλους, αλλά σκεπτόμενοι πως θα αρέσει σε κάποιους άλλους. Κάπως έτσι προέκυψαν τα πράγματα.

Θέλω να σου πω πως ως παλιός οπαδός της μπάντας θυμάμαι την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι θα είσαι ο νέος πληκτράς των Dream Theater. Και συνειδητοποιώ ότι έχουν περάσει είκοσι χρόνια από τότε! Περνάνε γρήγορα τα χρόνια, ε;

Σωστά!

Πώς νιώθεις που είσαι είκοσι χρόνια στους Dream Theater;

Είναι φοβερά! Είναι φοβερό και μόνο που σκέφτομαι ότι έχει περάσει τόσος καιρός! Ως τώρα έχει υπάρξει ένα συναρπαστικό ταξίδι και κατά κάποιο τρόπο έχει περάσει πολύ γρήγορα. Και αυτό που είναι φοβερό είναι ότι αυτό το χρόνο είναι η επέτειος του "Scenes From A Memory" και γιορτάζουμε και γιορτάζουμε και τα δικά μου είκοσι χρόνια παράλληλα. Είναι τρομερό!

Και γιορτάζετε και το "Scenes From A Memory" παίζοντάς το στην ολότητά του, όπως κάνατε και πριν από 19 χρόνια (και ήμουν εκεί)! Θα έλεγες πως παραμένει ακόμη το πιο σημαντικό άλμπουμ των Dream Theater στο οποίο συμμετείχες κι εσύ;

Κοίτα, νομίζω πως οι οπαδοί το λατρεύουν! Ξέρεις, ο καθένας έχει ένα διαφορετικό αγαπημένο άλμπουμ, αλλά αυτό σίγουρα είναι από τα πλέον αγαπημένα. Ήταν το πρώτο μου οπότε είναι πολύ σημαντικό για μένα, για αυτό τον λόγο. Επίσης, στα βιβλία της ιστορίας, φαίνεται πως πρόκειται για κάτι που ξεχώρισε σαν ένα από τα καλύτερα progressive rock concept άλμπουμ. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό... Καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Όσον αφορά στα διαφορετικά άλμπουμ που έχουμε γράψει όλα αυτά τα χρόνια, όλα τα βλέπω σαν παιδιά μου. Τα αγαπάμε όλα και βάζουμε όλη μας την ψυχή σε ό,τι κάνουμε. Οπότε το να πεις ποιο είναι το καλύτερο είναι δύσκολο... Είναι δύσκολο να διαλέξεις ένα αγαπημένο ή κάτι τέτοιο.

Όμως, είμαι και εγώ ενθουσιασμένος (σ.σ.: με την απήχηση του "Scenes From A Memory"). Όταν ένας καλλιτέχνης δημιουργεί κάτι που φαίνεται να έχει απήχηση στο κοινό, είναι κάτι πολύ ωραίο! Είναι φοβερό! Δεν μπορούμε να ζητήσουμε κάτι περισσότερο από αυτό.

Διάβαζα τις σημειώσεις στη deluxe έκδοση του νέου δίσκου και νομίζω πως ο John Petrucci έκανε έναν παραλληλισμό μεταξύ του "Scenes From A Memory" και του "Distance Over Time". Μήπως έχει να κάνει με το γεγονός ότι είχατε μαζευτεί όλοι μαζί τότε ή ίσως είναι η επέτειος των είκοσι χρόνων; Θα μπορούσες και συ να δεις κάποιο παραλληλισμό μεταξύ των δύο δίσκων;

Το νέο άλμπουμ αποτελεί κάτι σαν επιστροφή, σαν να βρίσκουμε ξανά τον βασικό μας ήχο λίγο. Κάνοντάς το αυτό, νομίζω πως ο κόσμος αντιδρά και λέει «Ω μου θυμίζει το "Images And Words" η το "Scenes From A Memory"». Διότι, θεωρώ πως αυτοί οι δίσκοι είναι πιο κοντά στον «βασικό» μας ήχο. Ίσως και το "Train Of Thought"... Υπό αυτή την έννοια, μπορεί κανείς να δει κάποια παρόμοια στοιχεία.

Πέρασε πολύς καιρός, αλλά έρχεστε ξανά στην Ελλάδα κι ανυπομονούμε να σας υποδεχτούμε. Και ξέρουμε πως θα είναι σίγουρα υπέροχα, αλλά δώσε μας κάτι που θα κάνει την αναμονή ακόμη δυσκολότερη, χαχα!

Αρχικά, όντως έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ήρθαμε στην Ελλάδα, οπότε είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που θα ξανάρθουμε. Φυσικά, έχουμε και καινούρια μουσική να παίξουμε οπότε θα είναι σαν ένα μεγάλο reunion των Dream Theater και της Ελλάδας, επειδή πέρασε και τόσος καιρός. Πιστεύω πως θα είναι φανταστικά, θα περάσουμε τέλεια και ανυπομονούμε πραγματικά. Θα είναι υπέροχα!